Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2015
Ποιο τραγούδι ήταν No1 όταν γεννήθηκες
Αν έχετε τη «διαστροφή» ή έτσι για πλάκα θέλετε
να μάθετε ποιο τραγούδι έσκιζε
την ημέρα
που εσείς ήρθατε στη ζωή,
Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2015
ΕΛΑ ΣΕ ΜΕΝΑ (ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ-ΛΕΚΚΑΣ)
Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Λέκκας
Έλα και γείρε το κεφάλι
στα χέρια μου τ' αγαπημένα,
να ζήσεις τ' όνειρο και πάλι,
έλα σε μένα, έλα σε μένα.
Αν κουραστείς απ' τους ανθρώπους
κι ειν' όλα γύρω γκρεμισμένα,
μην πας ταξίδι σ' άλλους τόπους,
έλα σε μένα, έλα σε μένα.
Κι αν πέσει απάνω σου το βράδυ
με τ' άστρα του τ' απελπισμένα,
μη φοβηθείς απ' το σκοτάδι,
έλα σε μένα, έλα σε μένα.
Έλα και γείρε το κεφάλι
στα χέρια μου τ' αγαπημένα,
να ζήσεις τ' όνειρο και πάλι,
έλα σε μένα, έλα σε μένα.
Κι αν δεις καράβια να σαλπάρουν
κι αν δεις να ξεκινάνε τρένα,
μην πεις μαζί τους να σε πάρουν,
έλα σε μένα, έλα σε μένα.
Έχω μια θάλασσα σμαράγδια
μ' αγάπη κι ήλιο κεντημένα
για την καρδιά σου πού `ναι άδεια
έλα σε μένα έλα σε μένα.
Έλα και κάθισε δεξιά μου
σαν ξεχασμένος αδερφός,
να μοιραστείς την μοναξιά μου
και να σου δώσω λίγο φως.
κι ειν' όλα γύρω γκρεμισμένα,
μην πας ταξίδι σ' άλλους τόπους,
έλα σε μένα, έλα σε μένα.
Κι αν πέσει απάνω σου το βράδυ
με τ' άστρα του τ' απελπισμένα,
μη φοβηθείς απ' το σκοτάδι,
έλα σε μένα, έλα σε μένα.
Έλα και γείρε το κεφάλι
στα χέρια μου τ' αγαπημένα,
να ζήσεις τ' όνειρο και πάλι,
έλα σε μένα, έλα σε μένα.
Κι αν δεις καράβια να σαλπάρουν
κι αν δεις να ξεκινάνε τρένα,
μην πεις μαζί τους να σε πάρουν,
έλα σε μένα, έλα σε μένα.
Έχω μια θάλασσα σμαράγδια
μ' αγάπη κι ήλιο κεντημένα
για την καρδιά σου πού `ναι άδεια
έλα σε μένα έλα σε μένα.
Έλα και κάθισε δεξιά μου
σαν ξεχασμένος αδερφός,
να μοιραστείς την μοναξιά μου
και να σου δώσω λίγο φως.
Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2015
Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2015
Διονύσης Σαββόπουλος - Στη Συγκέντρωση της ΕΦΕΕ
Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Σαββόπουλος
Η πλατεία είναι γεμάτη κι απ' το πρόσωπό σου κάτι έχει σωθεί
στον αγώνα του συντρόφου, στην αγωνία αυτού του τόπου για ζωή
στα παιδιά και τους εργάτες , στους πολίτες, στους οπλίτες ,
στα πλακάτ και τη σκανδάλη που χτυπά,
η συγκέντρωση ανάβει κι όλα είναι συνειδητά.
Στη Συγκέντρωση της ΕΦΕΕ
Η πλατεία ήταν γεμάτη , με το νόημα που 'χει κάτι απ' τις φωτιές.
Στις γωνίες και τους δρόμους από συντρόφους οικοδόμους, φοιτητές
και συ έφεγγες στη μέση όλου του κόσμου,
κι ήσουν φως μου , κατακόκκινη νιφάδα σε γιορτή
σε γιορτή που δεν ξανάδα στη ζωή μου τη σκυφτή.
Η πλατεία ήτανε άδεια και τρελός απ' τα σημάδια , σαν σκυλί
με συνθήματα σκισμένα, σ' έναν έρωτα για σένα έχω χυθεί
στ' αμφιθέατρο σε ψάχνω, στους διαδρόμους και τους δρόμους,
και ζητώ πληροφορίες και υλικό,
να φωτίσω τις αιτίες που μ' αφήνουνε μισό.
Η πλατεία είναι γεμάτη κι απ' το πρόσωπό σου κάτι έχει σωθεί
στον αγώνα του συντρόφου, στην αγωνία αυτού του τόπου για ζωή
στα παιδιά και τους εργάτες , στους πολίτες, στους οπλίτες ,
στα πλακάτ και τη σκανδάλη που χτυπά,
η συγκέντρωση ανάβει κι όλα είναι συνειδητά.
Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2015
Λίγο ακόμα, να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα
στίχοι Γιώργου Σεφέρη - μουσική Μίκη Θεοδωράκη...με τη Μαρία Φαραντούρη.
Λίγο ακόμα θα ιδούμε
τα μάρμαρα να λάμπουν, να λάμπουν στον ήλιο
κι η θάλασσα να κυματίζει
τα μάρμαρα να λάμπουν, να λάμπουν στον ήλιο
κι η θάλασσα να κυματίζει
Λίγο ακόμα θα ιδούμε
Λίγο ακόμα θα ιδούμε
Τις αμυγδαλιές ν’ ανθίζουν
τις αμυγδαλιές ν’ ανθίζουν
τις αμυγδαλιές ν’ ανθίζουν
Λίγο ακόμα θα ιδούμε
Λίγο ακόμα θα ιδούμε
τα μάρμαρα να λάμπουν, να λάμπουν στον ήλιο
κι η θάλασσα να κυματίζει
Λίγο ακόμα, να σηκωθούμε
Λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα
Λίγο ακόμα, να σηκωθούμε
Λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα
Λίγο ακόμα θα ιδούμε
Τις αμυγδαλιές ν’ ανθίζουν
τις αμυγδαλιές ν’ ανθίζουν
τις αμυγδαλιές ν’ ανθίζουν
Λίγο ακόμα θα ιδούμε
Λίγο ακόμα θα ιδούμε
τα μάρμαρα να λάμπουν, να λάμπουν στον ήλιο
κι η θάλασσα να κυματίζει
Λίγο ακόμα, να σηκωθούμε
Λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα
Λίγο ακόμα, να σηκωθούμε
Λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα
Je Suis Grecque - Είμαι Ρωμιά - Μελίνα Μερκούρη
Ιστορίες, φασαρίες, που 'σαστε, μωρέ παιδιά
Τι μου λένε, τι μου λένε, πως δεν είμαι πια Ρωμιά
Τι μου λένε, τι μου λένε, πως δεν είμαι πια Ρωμιά
......
Αχ, ραγιάδες, γαλονάδες, Αμερικανών παδιά
Πώς το λέτε, πώς το λέτε, πως δεν είμαι εγώ Ρωμιά
Θα σας πάρουν το κεφάλι, θα 'ρθουν πίσω τα παιδιά
Θα μου δώσουν τα χαρτιά μου και θα ζήσω σα Ρωμιά
Πώς το λέτε, πώς το λέτε, πως δεν είμαι εγώ Ρωμιά
Θα σας πάρουν το κεφάλι, θα 'ρθουν πίσω τα παιδιά
Θα μου δώσουν τα χαρτιά μου και θα ζήσω σα Ρωμιά
Μουσική: Joe Dassin
Στίχοι: Richelle Dassin / Pierre Leroyer
Ελληνικοί Στίχοι: Άλκη Ζέη
Στίχοι: Richelle Dassin / Pierre Leroyer
Ελληνικοί Στίχοι: Άλκη Ζέη
Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2015
Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου 2015
Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2015
Σάββατο 7 Φεβρουαρίου 2015
Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2015
Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2015
Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2015
Τρίτη 3 Φεβρουαρίου 2015
Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2015
Το γεφύρι της Πλάκας που κατέρρευσε
«Σήμερα πενθούμε», «χάσαμε ένα ιερό μνημείο», «κατέρρευσε το σημείο
αναφοράς του τόπου μας». Με αυτά τα λόγια περιγράφουν οι Πλακιώτες, αλλά
και όλοι οι κάτοικοι των Τζουμέρκων, τα συναισθήματα για τη μεγάλη
«απώλεια», την κατάρρευση του γεφυριού της Πλάκας, το πρωί της Κυριακής.
Το μονότοξο Γεφύρι της Πλάκας ήταν το μεγαλύτερο των Βαλκανίων, είχε άνοιγμα τόξου 40,20 μέτρα και ύψος, στο κέντρο, 21 μέτρα. Γεφύρι με ιστορικό φορτίο, καθώς εκεί λειτούργησε το τελωνείο από την ελεύθερη Ελλάδα στην σκλαβωμένη Ήπειρο. Σύμβολο ενότητας και ομοψυχίας των αντιστασιακών δυνάμεων, καθώς εκεί, στις 29 Φεβρουαρίου του 1944, υπογράφηκε η συμφωνία της Πλάκας-Μυρόφιλλου για την κοινή δράση του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ κατά των Γερμανών κατακτητών της χώρας.
Το μονότοξο Γεφύρι της Πλάκας ήταν το μεγαλύτερο των Βαλκανίων, είχε άνοιγμα τόξου 40,20 μέτρα και ύψος, στο κέντρο, 21 μέτρα. Γεφύρι με ιστορικό φορτίο, καθώς εκεί λειτούργησε το τελωνείο από την ελεύθερη Ελλάδα στην σκλαβωμένη Ήπειρο. Σύμβολο ενότητας και ομοψυχίας των αντιστασιακών δυνάμεων, καθώς εκεί, στις 29 Φεβρουαρίου του 1944, υπογράφηκε η συμφωνία της Πλάκας-Μυρόφιλλου για την κοινή δράση του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ κατά των Γερμανών κατακτητών της χώρας.
Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2015
Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2015
Παρασκευή 30 Ιανουαρίου 2015
Δυο πράγματα αξίζουν σ' αυτή την παλιοζωή ζωή
Η λεβεντιά και το χαμόγελο (στο 3:40min του Video)
8 χρόνια χωρίς τον Νίκο Κούρκουλο
Ο κ. Κόϋνερ οδηγεί αυτοκίνητο [Μπέρτολντ Μπρέχτ]
στην αρχή όμως, δεν τα πήγαινε πολύ καλά.
Μόλις έμαθα να οδηγώ ένα αυτοκίνητο, δικαιολογήθηκε.
Πρέπει όμως να μπορείς να οδηγείς δύο αυτοκίνητα...
Δηλαδή κι αυτό που πάει μπροστά από το δικό σου.
Μονάχα όταν παρακολουθείς κάτω από ποιες
συνθήκες πορεύεται το αυτοκίνητο που πάει μπροστά σου
και σταθμίζεις τα εμπόδια που αντιμετωπίζει,
τότε μόνο ξέρεις πώς πρέπει να οδηγείς εσύ
σε σχέση με το άλλο αυτοκίνητο.
8 χρόνια χωρίς τον Νίκο Κούρκουλο
Ο Νίκος Κούρκουλος (Αθήνα, 5 Δεκεμβρίου 1934- 30 Ιανουαρίου 2007) ήταν Έλληνας ηθοποιός, που υπηρέτησε το Εθνικό Θέατρο, το οποίο και τον γαλούχησε.
Τα νιάτα του υπήρξε ποδοσφαιριστής στον Παναθηναϊκό
και από σύμπτωση πήρε την απόφαση να γίνει ηθοποιός, όπως ο ίδιος έλεγε.
Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου
και στο πλευρό του Μάνου Κατράκη, από την οποία αποφοίτησε το 1958.
Την πρώτη θεατρική του εμφάνιση έκανε στο έργο «H κυρία με τις καμέλιες»
με τον θίασο Λαμπέτη - Xορν (1958-59).
Στον κινηματογράφο διακρίθηκε σε ρόλους "ζεν-πρεμιέ"
και πρωταγωνίστησε σε κοινωνικά δράματα,
σε πολεμικά δράματα, ενώ από τη φιλμογραφία του
δεν έλειψε και η παρουσία του σε ξενόγλωσσες ταινίες.
Στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
πήρε δύο φορές το βραβείο α΄ ανδρικού ρόλου
για την ερμηνεία του στις ταινίες
"Οι Αδίστακτοι" (1965) και "Ο Αστραπόγιαννος" (1970).
Η τελευταία του κινηματογραφική παρουσία ήταν στην ταινία Το Φράγμα (1982).
Στην τηλεόραση πρωταγωνίστησε στη σειρά "Το 13ο κιβώτιο"
στον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1.
Πέμπτη 29 Ιανουαρίου 2015
Τετάρτη 28 Ιανουαρίου 2015
ΤΑ ΕΙΠΕ ΟΛΑ - Αλκίνοος Ιωαννίδης
«Σήμερα πήρα ανάσα!
Είτε ξαναβουτήξω είτε όχι, έχω αέρα στα πνευμόνια και χαρά στην καρδιά»
«Σήμερα τα παιδιά μου, που πάλευα να φύγουν, να ζήσουν αλλού,
«Σήμερα τα παιδιά μου, που πάλευα να φύγουν, να ζήσουν αλλού,
μπορώ να
τα ονειρεύομαι μεγάλα και δημιουργικά εδώ, στον τόπο τους».
Τρίτη 27 Ιανουαρίου 2015
Δευτέρα 26 Ιανουαρίου 2015
Το δέντρο - Γιώργος Νταλάρας
Στίχοι: Φώντας Λάδης
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Νταλάρας
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Νταλάρας
Στην Αθήνα μες το κέντρο
φύτρωσε καινούργιο δέντρο
έχει κόκκινα τα φύλλα
και ολόγλυκα τα μήλα
Σε πέντε έξι δεν αρέσει
το χτυπάνε για να πέσει
μα εκείνο δε λυγάει
κι όλο φυλλωσιές πετάει
Γύρω του λαός κι εργάτες
το φυλάνε με τις βάρδιες
σ' ένα χρόνο σ' ένα μήνα
θα σκεπάσει την Αθήνα
φύτρωσε καινούργιο δέντρο
έχει κόκκινα τα φύλλα
και ολόγλυκα τα μήλα
Σε πέντε έξι δεν αρέσει
το χτυπάνε για να πέσει
μα εκείνο δε λυγάει
κι όλο φυλλωσιές πετάει
Γύρω του λαός κι εργάτες
το φυλάνε με τις βάρδιες
σ' ένα χρόνο σ' ένα μήνα
θα σκεπάσει την Αθήνα
Γεννήθηκε απόψε ένα παιδί.
Μη λες πως κάθε ελπίδα έχει χαθεί,
από συνήθεια ότι στέλνει ο ήλιος φως,
γεννήθηκε απόψε ένα παιδί,
ελπίζει ακόμα στους ανθρώπους ο Θεός.
από συνήθεια ότι στέλνει ο ήλιος φως,
γεννήθηκε απόψε ένα παιδί,
ελπίζει ακόμα στους ανθρώπους ο Θεός.
Στίχοι: Σώτια Τσώτου
Μουσική: Κώστας Χατζής
Πρώτη Εκτέλεση: Κώστας Χατζής
Κι άλλο παιδί γεννήθηκε απόψε,
κι άλλο λουλούδι βγήκε στην αυλή,
κάνε κουράγιο, το λουλούδι κόψε,
κοψ' το και δώσε γάλα στο παιδί.
Μη λες πως κάθε ελπίδα έχει χαθεί,
από συνήθεια ότι στέλνει ο ήλιος φως,
γεννήθηκε απόψε ένα παιδί,
ελπίζει ακόμα στους ανθρώπους ο Θεός.
Κι άλλο παιδί σαλεύει στην ποδιά σου,
χαμογελά μ' ελπίδα στη ζωή,
σβήσε το δάκρυ απ' τα μάγουλά σου
μην φοβηθεί και κλάψει το παιδί.
Μη λες πως κάθε ελπίδα έχει χαθεί,
από συνήθεια ότι στέλνει ο ήλιος φως,
γεννήθηκε απόψε ένα παιδί,
ελπίζει ακόμα στους ανθρώπους ο Θεός.
Μουσική: Κώστας Χατζής
Πρώτη Εκτέλεση: Κώστας Χατζής
Κι άλλο παιδί γεννήθηκε απόψε,
κι άλλο λουλούδι βγήκε στην αυλή,
κάνε κουράγιο, το λουλούδι κόψε,
κοψ' το και δώσε γάλα στο παιδί.
Μη λες πως κάθε ελπίδα έχει χαθεί,
από συνήθεια ότι στέλνει ο ήλιος φως,
γεννήθηκε απόψε ένα παιδί,
ελπίζει ακόμα στους ανθρώπους ο Θεός.
Κι άλλο παιδί σαλεύει στην ποδιά σου,
χαμογελά μ' ελπίδα στη ζωή,
σβήσε το δάκρυ απ' τα μάγουλά σου
μην φοβηθεί και κλάψει το παιδί.
Μη λες πως κάθε ελπίδα έχει χαθεί,
από συνήθεια ότι στέλνει ο ήλιος φως,
γεννήθηκε απόψε ένα παιδί,
ελπίζει ακόμα στους ανθρώπους ο Θεός.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)